posted on 06 Jun 2010 20:20 by chaser
ทำไม......? เคยถามกันอยู่บ่อยๆ แต่เคยรู้สึกบ้างไหมว่าคนถูกถามเค้ารู้สึกยังไงบ้าง
แล้วจะเอายังไง....? นี่ก็อีกคำนึง ก็ถ้าชั้นผิดเธอกำลังด่าชั้น ชั้นมีสิทธิ์เลือกด้วยเหรอว่าจะเอายังไง
เธอต่างหากมั๊งที่ต้องบอกชั้นว่า เธอจะเอายังไง เคยลองนึกกลับมามองบางมุมที่มีใครๆพูดไว้ว่า"คนเรามักจะมองว่าคนอื่นเปลี่ยนแปลงแต่ไม่เคยมองว่าตัวเองเปลี่ยนไป" ก็ลองมองดูมานานถามว่าชั้นเปลี่ยนมั๊ย คำตอบคือชั้นเปลี่ยนแต่สาเหตุที่เปลี่ยนไปเพราะอะไรล่ะ เพราะว่าชั้นมีคนอื่น เพราะว่าชั้นไม่ใส่ใจเธอ ไม่สนใจเธอ หรือว่ายังไง คำตอบนี้มันไม่ใช่น่ะ ชั้นมีงานต้องทำ มีเรื่องต้องทำ เรื่องพวกนี้เธอเองก็รู้ไม่ใช่ว่าเธอไม่รู้ แต่ชั้นว่าเธอไม่พยายามยอมรับมันมากกว่าหาว่าชั้นอ้างงาน อะไรก็งานๆๆๆๆๆ ก็แล้วถ้าชั้นไม่ทำงานเงินที่เธอใช้อยู่ รถที่เธอขับ บ้านที่เธออยู่ เธอเอาไก่แลกมาเหรอ ทำไมไม่ยอมรับว่าตัวเองก็ไม่นิ่ง ไม่มีมาตราฐาน แล้วแต่อารมณ์ ในขณะที่ชั้นพยายามขอ ยอม ไม่เถียง รับผิดทุกอย่าง แต่เธอกลับบอกว่ามันไม่จบ มันง่ายไป แล้วจะเอาแบบยากๆเหรอ ชีวิตมันยังยากลำบากไม่พอเหรอ อยากให้มันยากไปอีกถึงไหน สุดท้ายคนที่ต้องแก้ไขต้องลำบากก็คือชั้น แล้วถ้าเธอบอกว่าคนที่เธอรักน่ะมันคือชั้น แล้วเธอจะทรมานชั้นไปถึงไหน ความผิดเกิดได้ถึงแม้ว่ามันเกิดขึ้นบ่อยๆมันก็สามารถคุยกันแล้วให้อภัยได้ แล้วถ้าขอโทษไปแล้วมันได้คำเยาะเย้ยถากถาง ชั้นจะขอโทษไปทำไม ทำไม.....ทำไม? นั่นดิ เธอบอกว่าต้องทนมานาน เอือมมากกับการขอโทษของชั้น แล้วถ้าวันนึงคนๆนี้ไม่อยู่เพื่อขอโทษเธอสำหรับเรื่องที่เค้าทำผิดพลาด (หรือแม้ว่าบางทีชั้นจะไม่ได้ผิด) ล่ะ เธอคิดว่าผู้ชายคนอื่นเค้าจะขอโทษเธอ ทนฟังเธอด่าอย่างที่ชั้นทำเหรอ แล้วเธอจะเอายังไงเธอจะฆ่าชั้นให้ตายด้วยคำพูดเลย หรือว่าต้องการคนที่ขอโทษแล้วพยายามปรับปรุงตัว เอาเถอะ....เพราะชั้นเองก็ไม่รู้ว่าคนอื่นจะทนชั้นได้อย่างเธอมั๊ย แต่เธออาจจะไม่คิด
ทำไมนะ....เวลาเธอขอเลิกกับชั้น ชั้นถึงไม่ตกลงรับคำกับเธอไปซะ ทำไมคนใจร้อนไม่เคยยอมใครอย่างชั้นต้องมาทนฟังเธอด่าเป็นชั่วโมงโดยที่ทำได้แค่ยอมรับ ไม่เถียง ไม่ขัด ชั้นเองไม่แน่ใจระหว่างความรักกับการเสียดายเวลา ความรู้สึกที่ให้เธอไป โลกของเธออาจจะมีแต่ชั้น เพราะสิ่งที่เธอทำอยู่มันแทบไม่ต้องการสิ่งเร้าเพื่อให้ผ่านสูงขึ้น เธอทำเพื่อให้มีอะไรทำ แต่สิ่งที่ชั้นเป็นน่ะมันมากกว่าที่เธอคิด เพราะชั้นไม่ได้คิดแค่วันนี้พรุ่งนี้ ชั้นคิดถึงอนาคตข้างหน้าตอนเราอายุสี่สิบกว่า ถ้าชั้นลำบากตอนนี้ เธอทนกับมันตอนนี้ อีกห้าปีข้างหน้าเธอจะสบายมากกว่านี้ เราจะสบายด้วยกันนะ ไม่ใช่ว่าชั้นสบายคนเดียว ทำไมไม่มีความเข้าใจกันในเรื่องนี้บ้างเลย
วันนี้มีคำว่าทำไมมากมาย มากเกินกว่าจะหาคำตอบได้ แต่ที่ชั้นตอบได้ตอนนี้ คือที่ชั้นยอมเธอทุกอย่าง เพราะว่าชั้นยังรักเธอ แต่ถ้าเธอยังคงถามว่าทำไม....ทำไมและทำไม วันนึงชั้นก็อาจจะถามเธอกลับไปว่า แล้วทำไมชั้นยังต้องรักเธอ ทนกับเธอ ถ้าเธอมีปัญหามากๆ เธอลองไปอยู่ถามคนอื่นดูมั๊ย ว่าทำไมชั้นถึงอยู่กับเธอไม่ได้
posted on 08 May 2010 23:12 by chaser
วันนี้พี่ขอ.....ขออะไรยะ
หลังจากที่ละเลยความเป็นตัวเองมาพักใหญ่ (ใหญ่มากกกกกกกกกก) ไม่ได้เสริมสวย ตัดขน เงอะ...ม่ะช่ายหมาเด๊อ
วันนี้อีชั้นขอเสนอ กระบวนการทำสวย หน้าเด้ง DIY กันไปเลยติดตามนะคะ
ขั้นตอนแรก ต้องมีดินสอพอง (เอาที่พองจริงๆนะ ถ้าไม่พองให้เอาน้ำเดือดลวกก่อน) ที่เค้าทำเป็นหยอดๆ คล้าย
ขนมอะลัวซักสี่ซ้าห้าเม็ด ของแท้ต้องดินสอพองลพบุรีบ้านเกิดช้านนนน ซื้อได้ที่ร้านป้าปริก หรือตาม แผงเทป
ทั่วไป
ขั้นตอนที่สอง ผ่ามะนาว ในกรณีที่หน้าบางอนุญาตให้ใช้น้ำส้มได้ (ควรเป็นส้มมองบลังต์จะดี) ซักสองซีกใหญ่ๆ
เมื่อได้ส่วนผสมในขั้นตอนที่ ๑ และ ๒ แล้ว เอาส่วนที่ ๑ บี้ให้แตกๆ ใส่ถ้วย (สามารถใช้กะละมังแทนในกรณีที่
ต้องการแช่แทนปลัก!!!!!) แล้วเอาส่วนที่ ๒ มาบีบใส่ อย่าตกใจถ้าเกิดฟอง เพราะว่าองค์กำลังลง (องค์ป้ามึงดิ
ประทับในดินสอพอง) ทิ้งไว้ให้ทำปฏิกิริยาซักพัก พอแป้งเริ่มละลายหมด ก็เอามือสะอาดๆ บี้ หากมันไม่เละพอใส่
น้ำสะอาดได้นิดหน่อย อย่าให้เหลวมากเดี๋ยวนานกว่าจะแห้ง
ขั้นตอนที่สาม ล้างหน้าให้สะอาด เอาส่วนผสมในถ้วย มาทาถูให้ทั่วๆบริเวณหน้า อย่าให้มีรอยโหว่จนของหมด
ขั้นตอนที่สี่ ทิ้งไว้ให้แห้งจนไม่สามารถพูดจาเป็นภาษาคนได้ แล้วจึงล้างออก ระหว่างรอสามารถทำการ
อัพสเปซ หรือว่าจะโอนเงินมาให้ผู้กองก็ด้ายยยยย ตามกำลังศรัทธา
ผลที่คาดว่าจะได้รับ ผิวหน้าจะตึงขึ้นพอๆกับหู (เค้าจะเชื่อกูมั๊ย) ลอกผิวเก่าสร้างผิวใหม่ใสโบ๊ะ สิวเสี้ยวลดลง
หน้าขาวขึ้นตามการเวลา
ปล.อย่าทิ้งไว้นานเกิน เพราะคนข้างๆตื่นมาอาจจะตกใจได้
ปล.๒ อีชั้นขอตัวไปล้างออกก่อนนะ หน้าตึงมากกกกกกกก เริ่มแสบละ