posted on 30 Mar 2009 14:11 by chaser
สำหรับผู้ ใช้Hotmail ทุก ท่าน เนื่องจากมีคนไทยใช้ฮอทเมล์มากจนผิดสังเกต จนนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ต้องมีการเรียกประชุม ครม.อย่างเร่งด่วน เพื่อให้ประเทศไทยรอดพ้นจากวิกฤตที่ จะถูกทางฮอตเมล ปิดการให้ เพราะจะทำให้ทั้งคณะรัฐมนตรี และ ประชาชนไทยไม่มีฮอตเมลไว้ใช้งาน จึงใคร่ขอให้ทุกท่านทำตามเงื่อนไขด้านล่างโดยด่วนที่สุด นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ และนายธีรเดช ดังนั้นภายใน 1 เดือนจากนี้ไปท่านใดที่ ไม่ได้รับเมล์ใน หัวข้อเรื่องนี้จะถูกลบชื่อจากตัวเก็บข้อมูลของทาง เรา โปรดส่งเมล์ฉบับนี้ต่อไป เพื่อที่ทางเราจะได้รู้ ว่าคุณยังคงใช้บริการฮอทเมล์ อยู่ คำเตือนทางเราต้องการที่ จะหาผู้ที่ใช้บริการฮอทเมล์อย่าง แท้จริง ถ้าคุณยังคงใช้บริการฮอท เมล์ อยู่ กรุณาส่งเมล์นี้ไปยังผู้ ใช้ฮอทเมล์อื่นๆ เท่าที่คุณจะทำ ได้ และถ้าคุณไม่ส่งเมล์ฉบับ นี้ผ่านต่อไปยังผู้ อื่น ทางเราจะทำการลบชื่อคุณออก จากบัญชีรายชื่อ ผู้ใช้บริการฮอทเมล์ มีคนเข้ามาใช้บริการเป็น จำนวน มาก ทางเราต้องการให้คุณส่ง ต่อเมล์ฉบับนี้ไปยังผู้อื่นอย่าง น้อย 20 คน ทางเราทราบดีว่าเป็นจำนวน มากเหมือน กัน สำหรับคุณที่จะส่งต่อไป อีก20 คน แต่ทางเราต้องการที่จะหา ผู้ใช้บริการฮอทเมล์อย่างแท้ จริง และที่สำคัญถ้าคุณไม่ส่งเมล์ฉบับนี้ไปยัง สมาชิกของ ฮอทเมล์อื่นอย่าง น้อย 10 คน ทางเราจะ ลบชื่อคุณออกจากลิสต์รายชื่อ ผู้ใช้ฮอทเมล์ทางเราขออภัยในความไม่สะดวกด้วยความ จริงใจ อาร์รอน โล เปซ ผู้อำนวยการบริการฮอท เมล์ กรุณาทำตามที่บอก มีบางคน ได้ถูกลบชื่อออกจากรายชื่อ แล้ว และคุณไม่ได้รับอนุญาตให้ส่งเมล์นี้กลับ ไปยังคนที่ส่ง เมล์มาให้คุณหมายถึงนับรวมเป็น 1 ใน 10 ที่ต้องส่งเมล์ออกไปให้ กับคน ใช้ ฮอทเมล์คน อื่น จากมิสเตอร์จอห์น เฮ นเนิร์ด ขอแจมทางผู้ให้บริการเค้า อยากรู้ว่ามีเมล์ที่ยังมีการ ติดต่อกันจริงๆ แค่ไหนส่วนเมล์ที่ไม่มีการเคลื่อน ไหว หรือขอเมล์แล้วลืมใช้ก็มีจำนวนไม่ น้อย ซึ่งเค้าจะต้องลบทิ้งเมล์นิ่งๆ ทุกๆ ปี อยู่ แล้ว และหลายคนขอเมล์ทิ้ง ไว้ แต่ไม่เคยเปิดเลยเป็นเวลาหลายๆ เดือนก็ มี จนลืมชื่อ-พลาสเวริ์ดก็เยอะ กลายเป็น เมล์ตายไม่มีการเคลื่อน ไหว ทางผู้ให้บริการเค้าถึง อยากรู้เมล์ที่มีการใช้งานและ เคลื่อนไหวจริงๆ เป็นการลดภาระเมล์ตายที่ มีมากมาย ด้วย ดังนั้นคนที่ไม่เคยแม้แต่จะคลิ ก Forword เพื่อติดต่อรายชื่อใน Contacts จะได้ฝึกส่งเมล์ให้มีการ เคลื่อนไหวไปด้วยในตัว น่ะ ถ้าเห็นว่าเมล์รายชื่อที่ ส่งมามันยาวไปก็ก๊อปปี้เฉพาะ เนื้อความ แล้วนำมาวางใหม่ส่งต่อ เมล์อื่นๆ ก็ ได้ หรือถ้าทำไม่เป็นนักก็แค่ คลิกคำ ว่า Forword แล้วพิมพ์ชื่อเมล์ เพื่อนๆ ใส่ ช่อง To:,Cc: ,Bcc: แล้วคลิก Send ก็ได้นะ จ๊ะ แล้วบางคนไม่มีรายชื่อ เมล์มาก นัก ก็หยิบเอารายชื่อที่เห็น จากเมล์ที่ส่งนี้ เลือกเอามาใส่บ้างก็ได้จ้า ขอให้โชคดีก่อนที่จะเสีย ชื่อเมล์ที่ตัวเปิดอ่านอย่างเดียว น่ะ ต้องมาทำการขอเมล์ใหม่ แล้วชื่อเดิม ก็ต้องเปลี่ยนไปอีก
กล้วยเอ๊ย......แม่งว่างกันมากใช่มั๊ยเนี่ย ส่งมากันอยู่ได้ กรูได้เมลล์เหียกๆงี้มาสามสี่ปีแล้วไม่เคยส่งต่อ ไม่เห็นแม่งจะลบของกรูวะ อย่าคิดว่าจะส่งมาให้กรูเลยนะ กรูรำคาญ ชีวิตมีค่า อย่าซ่ากับเต้เตาถ่าน
edit @ 30 Mar 2009 14:18:10 by ชีวิตแค่โดนทำร้าย
edit @ 30 Mar 2009 14:20:15 by ชีวิตแค่โดนทำร้าย
posted on 30 Mar 2009 11:24 by chaser
กลับมมาแล้วล่ะ กลับมาสู่วงการนายแบบ (อาหารหมา) อ้ะๆๆๆๆ....ม่ายช่าย กลับมาสู่วงการบล็อกอีกครั้งหลังจากห่างหอย หุหุหุหุ ห่างหายเว๊ย (ผิดได้อีกมั๊ยกรู) หายๆไปเนี่ยไม่ได้ไปไหนไกลเลยน๊า วนเวียนเป็นสัมภเวสีไม่มีญาติอยู่แถวนี้แหละ งุงิงุงิ แบบว่าเมื่อปลายๆปีที่แล้ว เดือนตุลาคมถึงเดือน พฤศจิกายน เอิ่มมมมมม ไปทามตัวเปนเดกนอกมา (ของแท้ต้องพวดม่ายชาดคราบ) ก็ได้ทุนไปเรียนหลักสูตร CMIC (CIVIL AND MILITARY COOPERATION) ที่จังหวัด บริเบน ประเทศออสเตรเลีย มา (เอาซะบ้านนอกเลยว่ะ) คือแบบว่าบ้านนอกจริงๆนะครับเคยไปจังหวัดไหนในเมืองไทยที่ว่ามันบ้านนอกมากๆเนี่ย รู้สึกว่าใกล้เคียงกันนะ เมืองใหญ่ๆสะอาดๆ แต่สถานที่แต่ละแห่งแม่งไกลกันชิบฝาย นั่งรถกันตูดปลิ้น (คือจริงๆมันปลิ้นของมันอยู่แล้วแบบว่าอ้วนเฮ๊ย..แต่ใครอย่าด่านะกรูด่าตัวเองได้คนเดียว) ไปแค่เกือบๆเดือนไม่ทันได้ดูอะไรมากมายนอกจากนมฝรั่ง อันนี้ยืนยันว่ามิใช่นมรสฝรั่งแต่ประการใดหากแต่ว่าเป็นนมฝรั่งจริงๆ (งงได้อีกมะอีนี่) ขอลงความเห็นแบบฟันทิ้งเลยว่า สาวไทยสวยที่สุดในจักรวาลโลกหล้า แต่ทำไมไม่เห็นมีใครเอากรูทำปั๋วละวะเฮ๊ย 555+ ก็เป็นอันว่ากลับมาโดยสวัสดิภาพ เอ๊ะ รึว่ากลับโดยเครื่องบินวะ ค้องขอขอบพระคุณการบิยไทยรักคุณเท่าฟ้านะครับที่กรุณาพาผมไปและกลับอย่างปลอดภัย ถึงแม้ว่ามีการตกหลุมอากาศและขลุกชลักบ้างเล็กน้อยถึงปานกลาง ขอเม้าท์นิดนึงนะ แอร์การบินไทยนี่แก่มากกกกกกกกกกกกก คือวาดฝันเอาไว้สูงเกินไปไงว่าแอร์การบินไทยต้องสวยไงแต่พอเจอกะตัวเป็นๆนี่นะ คือแบบก็สวยอ้ะแต่สวยแบบแก่ๆเฮ๊ย แต่คงความน่ารักและเอกลักษณ์การตั้งกระบังของแอร์ไทยไว้ได้อย่างเหนียวแน่นหนึบ (กูว่าพอดีก่าเดี๋ยวจะโดนแอร์ตื้บ) เดินทางไปและกลับด้วยเครื่อง Boeing 777 700 ทั้งขาไปและกละบนะครับ ไฮไลท์แม่งอยู่ที่ขากลับนี่แหละเว๊ย เราก็ขึ้นมาชิมิ นั่งติดหน้าต่างเลย ก็มานั่งลุ้นๆอยู่ว่าใครจะมานั่งข้างๆกูวะขอให้เป็นฉาวๆเหอะว๊า ขามาแม่งก็นั่งกะคนแก่ละ ทันใดนั้น.....แท้น แท้น แท้น แถ่นนนนนนน (เอาซะ) ก็มีสาวต่างชาติคนนึง ขาวโบ๊ะมาเชียวผมยาวปากนิดจมูกหน่อยเดินมาเบลอๆเหมือนอดนอนมองๆที่นั่งข้างๆกรูเว๊ย ในใจก็ภาวนาเลยว่าแม่งนั่งข้างกูทีเฮอะ คำภาวนาเป็นผลเว๊ย แม่งนั่ง แต่ริมทางเดินนะอ้าวเชี่ยไม่นั่งติดกรู (คือว่ามันมีสามเบาะในแถวไง) ก็ลุ้นต่อดิว่าจะมีใครมานั่งคั่นกลางป่าว แต่ด้วยความที่มันเป็นเที่ยวดึกมากกกกกกก ประมาณตีสองกว่าๆ จนเครื่องออกก็ไม่มีใครมาคั่นกลางระหว่างสองเรา เป็นอันว่านั่งโดยมีอากาศคั่นกลางเฉยๆ พอเครื่องขึ้นได้ระดับดีเธอก็หันมามองยิ้มๆ แล้วถามว่าคุณจะนอนมั๊ยคะ (เพราะว่าที่ตรงกลางว่างไง) ไอ้เราก็โชว์แมนบอกว่าเชิญตามสบายเลยครับแต่แอบขยับหมอนที่วางที่นั่งกลางมาไว้ใกล้ๆขาเรา เธอก็พับที่วางแขนเบาะกลางขึ้นแล้วก็ยิ้มหวานทีนึง จากนั้นก็ล้มตัวลงนอนบนหมอนที่วางข้างขาเราเว๊ย ตอนแรกก็รู้สึกดีที่มีสาวมานอนใกล้ๆ แต่โทดทีคับ นานไปแม่งเริ่มอึดอัด ไม่ใช่อะไรนะ แม่งปวดตดแล้วไม่กล้าตด กลัวเข้าจมูกเค้าเต็มๆแล้วสำลักตายเว๊ย ต้องค่อยๆขมิบแทบตายกล้ามเนื้อหูรูดชำรุดไปประมาณ 62.135% กันเลยทีเดียว พอเธอตื่นมาเพราะว่าแอร์เอาอาหารเช้ามาเสิร์ฟ เธอก็แดรกเงียบๆจนหมดแล้วเราก็เริ่มคุยกัน (ซะที) ก็คุยกันเรื่อยเปื่อยได้ความว่าเธอเป็นเจ้าของโรงเรียนสอนภาษาที่โกลด์โคสท์ ต้องเดินทางบ่อยๆไปมาระหว่างประเทศในแถบเอเซียเพื่อหานักเรียนไปเรียนที่โรงเรียนของเธอ อายุอานามก็น่าจะยี่สิบปลายๆ ไม่ชัวร์เพราะว่ากรูมีมารยาทพอที่จะไม่ถามอายุผู้หญิงเว๊ย หุหุหุ แต่เสือกรู้ว่าจริงๆเค้าเป็นคนอังกฤษที่มาอยู่ออสเตรเลียนานแล้วเลิกกะผัวคนแรกมาแล้วก็มาได้แฟนใหม่อยู่บริสเบน (ทีเรื่องเงี๊ยะเสือกรู้) เธอถามเราว่ากลับไปเยี่ยมบ้านที่เมืองไทยเหรอ เราบอกว่าเปล่าเคิ๊บป๋มจากลับบ้านแล้วอ้ะ พอดีว่ามาเรียนจบแล้วเลยกลับ แกดันบอกว่าอ้าวววววว นึกว่าเป็นคนออสซี่ เห็นสำเนียงเหมือนเลย หุหุหุหุหุ (อีหูถั่วเอ๊ย) นั่งคุยกันมาเกือบสองชั่วโมงยังกะรู้จักกันมาสามเดือน นี่ถ้าแม่งไม่หลับตั้งกะขึ้นเครื่องนะป่านนี้ได้เสียกันไปแล้ว (เออ...เวอร์ได้อีกมั๊ยเนี่ย) จนกระทั่งเครื่องลงแล้วเดินมารับกระเป๋าด้วยกันแล้วก็ Goodbye kiss กันไป แม่งรู้ทุกเรื่องยกเว้นเรื่องเดียว มันชื่อเอี้ยอะไรฟระ???? คุยกันตั้งนานไม่ถามชื่อเป็นที่มาของเพลง ไม่รู้จักฉันไม่รู้จักเธอนั่นเอง
ปล.ตอนนี้ย้ายที่ทำงานใหม่แล้วนะเคลิ๊บ ไม่ได้อยู่ศูนย์ฝึกแล้ว เพื่อนๆ ทร.ติดต่อได้ที่เบอร์ ๖๔๐๐๘